ลองทายสิว่า มนุษย์ใช้สมองค้นหา″สิ่งใด”เหมือนกับสุนัขค้นหา″กระดูก”!

สำนักข่าวต่างประเทศรายงานว่า ผลการวิจัยจากผู้เชี่ยวชาญพบว่า มนุษย์เรามีวิธีการหาไฟล์ในคอมพิวเตอร์เหมือนกับวิธีการหากระดูกของสุนัข ด้วยการจำและสัญชาตญาณ ในขณะที่คนส่วนน้อยใช้วิธีลัดเพื่อให้พวกเขาเข้าถึงไฟล์ได้รวดเร็วกว่า 

จากการวิจัยพบว่า คนส่วนใหญ่ใช้วิธีการค้นหาไฟล์คอมพิวเตอร์ที่พวกเขาต้องการใช้ ในลักษณะการค้นหาแบบ”ดึกดำบรรพ์”ซึ่งเป็นการใช้สมองส่วนเดียวกันกับที่สุนัขมองหากระดูก เพื่อค้นหาไฟล์คอมพิวเตอร์ หรือ 95 เปอร์เซ็นต์ ในขณะที่คนกลุ่มน้อยที่มี “ระดับสมองที่ฉลาดกว่า″ ก็จะมีวิธีอื่นที่สามารถค้นหาข้อมูลบนคอมพิวเตอร์ ที่รวดเร็วกว่ามาก 

โดยนักจิตวิทยาจากมหาลัยเชฟฟิลด์ ประเทศอังกฤษ ได้ใช้เครื่องสแกนสมองเพื่อตรวจสอบสิ่งที่เกิดขึ้นกับสมองของเรา เมื่อเราใช้วิธีการหาค้นหาข้อมูลในคอมพิวเตอร์ จากผลการวิจัย ทำให้สรุปได้ง่ายๆได้ว่า  มนุษย์สามารถหาไฟล์หรือโฟลเดอร์ต่างๆในคอมพิวเตอร์ได้ 2 วิธีหลักๆ 

ซึ่งวิธีแรกคือการหาตามสัญชาตญาณ ซึ่งพวกเขามักรู้ดีว่าเคยวางไฟล์ไว้ที่ไหนในคอมพิวเตอร์  และวิธีที่ใช้กันบ่อยที่สุด โดยเราจำกัดความของวิธีนี้ว่า “hierarchical navigation” หรือการจำโดยตรงต่อข้อมูลที่จัดเก็บว่าอยู่ที่ใด ส่วนอีกวิธีหนึ่งเป็นวิธีที่ไม่ค่อยมีใครใช้ คือ การพิมพ์คีย์เวิร์ดหรือคำสำคัญที่ตัวพวกเขารู้ดีว่าไฟล์หรือโฟลเดอร์นั้นๆชื่อว่าอะไร ทำให้พวกเขาหามันได้รวดเร็ว แต่มีเพียงน้อยคนที่ใช้วิธีการนี้ ซึ่งเราเรียกวิธีการนี้ว่า “query based search”

Image # 2.


ดร.ยาเอล เบนน์ อาจารย์ประจำภาควิชาจิตวิทยาของมหาวิทยาลัยเชฟฟิลด์ระบุว่า ถึงแม้ความก้าวหน้าทางเทคโนโลยีจะพัฒนาไปไกลเพียงใด แต่จากการวิจัยอย่างต่อเนื่องแสดงให้เห็นว่าพวกเขาจะใช้วิธีการหาโฟลเดอร์ปลายทางแบบ hierarchical navigation มากกว่าแบบ query based search “เราต้องการตรวจสอบให้แน่ใจว่า ทำไมผู้คนถึงสนใจใช้วิธีการหาไฟล์ปลายทางแบบ hierarchical navigation มากกว่า query based search” ซึ่งเขากล่าวว่าข้อเสนอแนะของ ดร. โอเฟอร์ เบิร์กแมน จากมหาวิทยาลัยบาร์ลาน ได้ระบุว่า พวกเขาใช้กระบวนการทางความคิดของสมองเหมือนกับมนุษย์เมื่อล้านปีก่อน ด้วยการจำว่ามันอยู่ที่ไหน มากกว่าจะจำว่ามันชื่ออะไร 

นอกจากนี้ ทีมงานได้เฝ้าสังเกตการทำงานของสมอง  พบว่า กระบวนการทำงานของระบบประสาทและสมองของมนุษย์เกี่ยวกับการใช้วิธีการค้นหาไฟล์ที่แตกต่างกัน ซึ่งวิธีการจำจะใช้พื้นที่ด้านหลังของสมอง โดยมันจะถูกใช้งานเมื่อเรานึกถึงจุดเริ่มต้นและจุดหมายปลายทางของการเดินทาง ซึ่งเป็นกระบวนการคิดเดียวกันกับนกพิราบบินไปยังที่หมาย รวมไปถึงเหมือนกับสุนัขที่ฝังกระดูกไว้ในสวน และใช้สัญชาตญาณของมันขุดหามันขึ้นมา ในขณะที่ วิธีการพิมพ์คีย์เวิร์ดเพื่อค้นหาข้อมูล จะใช้สมองบริเวณหน้าผากซึ่งเชื่อมโยงกับส่วนประมวลผลทางภาษา ซึ่งเราเรียกว่า “Broca”

ทั้งนี้ ดร.เบนน์ กล่าวเสริมอีกว่า “การตั้งค่าโฟลเดอร์ปลายทางด้วยวิธีค้นหาด้วยชื่อเป็นการดึงข้อมูลจากคอมพิวเตอร์ที่รวดเร็วมาก แต่ถ้าคุณใช้วิธีการที่ล้าสมัยอย่างเช่นการจำ มันก็คงไม่เลวร้ายอะไรเกินไป แต่วิธีการจำจะทำให้คุณใช้ศัพท์และนึกชื่อของมันน้อยลง เพราะคุณจะใช้สัญชาตญาณและความจำในการหาพวกมันมากกว่า″